Α. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ  

Λίγες μέρες πριν ξεσπάσουν οι μαζικές κινητοποιήσεις  της Νεολαίας μετά την δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου (4/12/08), δόθηκαν στη δημοσιότητα δέκα σχέδια Π.Δ. (κυβέρνηση Ν.Δ.), που αφορούσαν τα Επαγγελματικά Δικαιώματα Πτυχιούχων ΤΕΙ και άπτονταν ειδικοτήτων Διπλωματούχων Μηχανικών Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ) ενιαίου 5ετούς κύκλου σπουδών. Συγκεκριμένα κάλυπταν ειδικότητες Πολιτικών Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων, Ηλεκτρολόγων, Μηχανολόγων, Τοπογράφων, Ναυπηγών, Πληροφορικής, Μεταλλειολόγων & Χημικών, δηλαδή το σύνολο των 9 βασικών ειδικοτήτων των Διπλωματούχων Μηχανικών. Σύμφωνα με τα σχέδια Π.Δ. πτυχιούχοι των ΤΕΙ των Τμημάτων: Ανακαίνισης & Αποκατάστασης κτιρίων, Γεωτεχνολογίας & Περιβάλλοντος, Ηλεκτρολογίας, Μηχανολογίας, Ενεργειακής Τεχνολογίας, Αυτοματισμού, Ναυπηγικής, Τεχνολογίας Αεροσκαφών, Τεχνολογιών Αντιρύπανσης, Φυσικών Πόρων & Περιβάλλοντος, εξομοιώνονταν επαγγελματικά με Διπλ. Μηχανικούς των Πολυτεχνείων 5ετούς φοίτησης.

Με τα παραπάνω Π.Δ., η Παιδεία στην Ελλάδα, έμπαινε ξανά στο προσκήνιο  της απαξίωσης από τους αρμόδιους. Η προηγούμενη Πολιτική Ηγεσία (Ν.Δ) αδυνατώντας να λύσει με σοβαρότητα τα προβλήματα της Παιδείας προσπάθησε να στρέψει τον ένα κλάδο εναντίον του άλλου, να ισοπεδώσει τις γνώσεις και τα Επαγγελματικά Προσόντα και να καταλήξει στην εξομοίωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων ΤΕΙ και των Διπλωματούχων των ΑΕΙ Πανεπιστημιακού Επιπέδου. Η προσπάθεια αυτή είναι συνέχεια του παράλογου Νόμου, που εψήφισε η προηγούμενη Πολιτική Ηγεσία (Ν.Δ.) για τα Κολλέγια, τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) και τα Εργαστήρια (ΙΕΚ).

 Σήμερα επανέρχεται το θέμα των Κολλεγίων με αφορμή τη Κοινοτική Οδηγία 2005/36. Η Πολιτεία σκόπιμα μέχρι σήμερα δε θεσμοθετούσε με καθαρό τρόπο τα Επαγγελματικά Δικαιώματα των αποφοίτων Ιδρυμάτων διαφορετικού επιπέδου σπουδών (Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Ιδρύματα – ΤΕΙ, ΚΕΣ), προκειμένου να κρατάει δέσμιους δεκάδες χιλιάδες αποφοίτων, αφ’ ενός μεν στη βορά της ελεύθερης αγοράς, αφ’ ετέρου στις ψηφοθηρικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης. Κάθε φορά υποσχόντουσαν διάφορα, λέγοντας τάχα πως ήρθε η ώρα να τους ικανοποιήσει, με μια αυθαίρετη και πέρα κάθε λογικής εξίσωση τους, ως προς τα Επαγγελματικά Δικαιώματα, με τους Διπλωματούχους Μηχανικούς Πανεπιστημιακού Επιπέδου. Η όλη αυτή ιστορία ξεκίνησε με την εφαρμογή της συνθήκης της Μπολόνια, η οποία έχει διαλύσει τον Ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης με επιπτώσεις καταστροφικές για την ανάπτυξη των σύγχρονων Ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Το παραπάνω γεγονός τονίζεται και στην σύσκεψη των Προέδρων των μεγάλων ευρωπαϊκών οργανισμών των μηχανικών (ECCE, ECEC, EFCA, FEANI, SEFI) στις Βρυξέλλες (26-2-09) η οποία άσκησε  κριτική για τις επιπτώσεις της «Μπολόνια» και αποφασίστηκε ο συντονισμός των δράσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την πλήρη αναθεώρηση από την ΕΕ της συνθήκης της Μπολόνια όσον αφορά την κατοχύρωση επάρκειας και ποιότητας στις ανώτατες σπουδές Μηχανικών. Ο τρόπος που ετοιμαζόταν να εφαρμοσθεί η Συμφωνία της Μπολόνια μέσα από γραφειοκρατικές πελατειακές προσεγγίσεις θα είχε σαν αποτέλεσμα να δοθεί επαγγελματική επάρκεια σε αποφοίτους «ταχείας εκπαίδευσης». Το σχέδιο Νόμου που είχε κατατεθεί από την απελθούσα κυβέρνηση (Ν.Δ.) αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος διότι περιέχει αντισυνταγματικές ρυθμίσεις.Με το άρθρο 18 του παραπάνω σχεδίου παρακάμπτονταν τα παραγωγικά Υπουργεία (Υπ. Υποδομών, Ανάπτυξης) από το ρόλο τους στη θεσμοθέτηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων και το Υπουργείο Παιδείας ορίζοταν ως ο αποκλειστικός ρυθμιστής των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων μετά από μονομερή εισήγηση του ΣΑΤΕ. Με το άρθρο 19 έγινε προσπάθεια να θεσμοθετηθεί η δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ Πανεπιστημίων και ΤΕΙ σε επίπεδο ακόμη και κοινών μαθημάτων, σεμιναρίων, εργαστηρίων, εκπόνησης διπλωματικών εργασιών και πολλές φορές με κοινή διεξαγωγή εξετάσεων. Αυτό θα επέτεινε την σύγχυση και θα δημιουργούσε την αίσθηση ότι διπλώματα πενταετών σπουδών είναι ισότιμα με πτυχία ΤΕΙ τριάμισι  ετών, θα μεγάλωνε δε την σύγχυση στους αποφοίτους των ΤΕΙ, οι οποίοι θα ισχυρίζονταν ότι έχουν διδαχθεί και μαθήματα στα Πολυτεχνεία. Το νομοσχέδιο άνοιγε νέα μέτωπα αντιπαράθεσης Πανεπιστημίων και ΤΕΙ δημιουργώντας ψεύτικες προσδοκίες σε ένα χώρο ήδη υπερκορεσμένο όταν η αναλογία των διπλωματούχων μηχανικών στη χώρα μας προς το συνολικό ενεργό πληθυσμό είναι 1 μηχανικός προς 47 εργαζόμενους. Όλα τα παραπάνω θα δημιουργούσαν ένα τεράστιο κενό στις βαθμίδες των τεχνικών που θα είχε επιπτώσεις στην παραγωγή των  έργων.

Ας μην ξεχνάμε ότι σε μία νύχτα οι απόφοιτοι των διετών σχολών απέκτησαν τα ίδια  δικαιώματα με τους απόφοιτους των τετραετούς φοιτήσεως σχολών, καθώς και οι απόφοιτοι των ΚΑΤΕΕ με τους απόφοιτους του Μικρού Πολυτεχνείου που όλοι μαζί μετονομάσθηκαν σε ΤΕΙ. Σε ένα χώρο που ακόμα και απόφοιτοι των Πολυτεχνικών σχολών πολλές φορές δεν έχουν ξεκάθαρα επαγγελματικά δικαιώματα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι προτείνουμε. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά παραμονή εκλογών εκδόθηκε και η απαράδεκτη απόφαση της Κυβέρνησης για την άδεια λειτουργίας  33 ιδιωτικών Κολεγίων. Η Νέα Κυβέρνηση δε μπορεί και δε πρέπει να εφαρμόσει το παράδειγμα της προηγούμενης, η οποία μέχρι σήμερα ήταν παντελώς απούσα από το διάλογο στα ευρωπαϊκά όργανα και φόρα και όπου συμμετείχε δεν παρέμβαινε, δεν διέθετε ατζέντα ούτε προτάσεις και δεν είχε κάνει ουσιαστική διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς της χώρας.    

Β.  ΚΟΛΕΓΙΑΚΗ – ΑΝΩΤΕΡΗ & ΑΝΩΤΑΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ & ΜΗ ΕΠΙΠΕΔΟΥ (τριών, τεσσάρων και πέντε χρόνων διάρκειας)

Β.1. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ (Σ.τ.Ε.)

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας και σχετικές Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.): Άνισες σπουδές δεν μπορούν να παρέχουν ίσα Επαγγελματικά Δικαιώματα.  Το καλοκαίρι του 2004, με απόφαση του, το ΣτΕ κάνει δεκτή  την προσφυγή του ΤΕΕ και κρίνει αντισυνταγματικό το Π.Δ 318/94, που απονέμει Επαγγελματικά Δικαιώματα σε Πτυχιούχους ΤΕΙ, ίσα με εκείνα των Διπλωματούχων ΑΕΙ Πανεπιστημιακού Επιπέδου. Επίσης οι αποφάσεις  του Σ.τ.Ε.   2274/90 και 3457/98 αναφέρουν για τα ΚΕΣ, ότι δεν παρέχουν επιστημονική μόρφωση αλλά μόνο επαγγελματική κατάρτιση  και ότι δεν μπορεί να γίνει επαγγελματική ισοτιμία με τα Πανεπιστήμια.

Β.2. ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ 2005/36

Η Κοινοτική οδηγία του 2005/36,  η οποία πρέπει να εφαρμοσθεί και στην χώρα μας με τις απαραίτητες προσαρμογές, προβλέπει την έκδοση σχετικών Π.Δ. για τις διάφορες ειδικότητες, που θα προσδιορίζουν όχι Επαγγελματικά Δικαιώματα, αλλά Επαγγελματικά Προσόντα. Πρέπει δηλαδή να εκδοθούν προηγούμενα των Π.Δ για  τα Επαγγελματικά Δικαιώματα, τα απαραίτητα Π.Δ των Επαγγελματικών Προσόντων. Τα οποία, οφείλουν  να μην ισοτιμούν ακαδημαϊκά αποφοίτους τριετών σπουδών, ή αποφοίτους των ΚΕΣ , με Διπλωματούχους Πολυτεχνικών Σχολών. Δεν είναι δηλ. δυνατόν, σύμφωνα με την Οδηγία, στη βάση ψευδεπίγραφων Ακαδημαϊκών ισοτιμιών, να χορηγούνται στη συνέχεια ίσα Επαγγελματικά Προσόντα, τα οποία μάλιστα να επεκτείνονται στην παραγωγική διαδικασία, τόσο στον Ιδιωτικό όσο και στον Δημόσιο Τομέα, με τη χορήγηση ισοδύναμων Επαγγελματικών Δικαιωμάτων.  Τα παραπάνω τεκμηριώνει η Ευρωπαϊκή Οδηγία με την θέση ότι «….. η γνώση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την άσκηση του Επαγγέλματος …..». Για το λόγο αυτό, η αρχή του σχετικού άρθρου της Οδηγίας, προβλέπει τον ορισμό Αρμόδιας Αρχής, η οποία μετά από αξιολόγηση θα αποφαίνεται για την επάρκεια του αιτούντος, προκειμένου να διαπιστωθούν τα Επαγγελματικά Προσόντα στη βάση των Επαγγελματικών γνώσεων αυτού, ιδίως για λόγους ασφάλειας και προστασίας του Περιβάλλοντος. Προσθετικά στα παραπάνω, από την Ευρωπαϊκή Οδηγία προκύπτει, η αναγκαιότητα και επιβάλλεται η έκδοση σχετικού Παραρτήματος, ως προσάρτημα του Π.Δ., στο οποίο να καθορίζονται με σαφήνεια οι αντίστοιχοι τομείς Επαγγελματικών Προσόντων. Θα πρέπει δηλαδή μετά τη διαδικασία αξιολόγησης (περιεχόμενο σπουδών με προσδιορισμό εκπαιδευτικών προγραμμάτων, επίπεδο σπουδών, διάρκεια σπουδών κλπ), να αναφέρονται συγκεκριμένα και ονομαστικά, κάθε μια από τις σχολές που αναγνωρίζονται. Για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Οδηγία απαγορεύει σε Διπλωματούχους Αρχιτέκτονες Μηχανικούς, μολονότι έχουν γνώσεις Πανεπιστημιακού Επιπέδου χρονικής διάρκειας 5 ετών και έχουν διδαχθεί τη στατική επιστήμη για  4 εξάμηνα, να συντάξουν και υπογράψουν στατική μελέτη. Πρέπει να τηρείται η κοινοτική οδηγία η οποία προβλέπει  στην παρ (27) ότι « Εφεξής, η αμοιβαία αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης θα πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια που διασφαλίζουν ότι οι κάτοχοι των αναγνωρισμένων τίτλων εκπαίδευσης είναι σε θέση να κατανοούν και να εκφράζουν τις ανάγκες των μεμονωμένων ατόμων, των κοινωνικών ομάδων και των συλλογικών φορέων σε θέματα χωροταξίας, σχεδιασμού, οργάνωσης και υλοποίησης των κατασκευών, διατήρησης και αξιοποίησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, καθώς και προστασίας της ισορροπίας της φύσης διότι η αρχιτεκτονική δημιουργία, η ποιότητα των κατασκευών, η αρμονική ένταξή τους στο περιβάλλον, ο σεβασμός των φυσικών και αστικών τοπίων, καθώς και της κοινής και ιδιωτικής κληρονομιάς αποτελούν δημόσιο συμφέρον». Στο άρθρο 46 της ίδιας οδηγίας ορίζεται σαφώς ότι η εκπαίδευση π.χ του αρχιτέκτονα πρέπει να είναι Πανεπιστημιακού Επιπέδου και να παρέχει εγγύηση ότι έχει αποκτήσει συγκεκριμένες γνώσεις και δεξιότητες.

Τα Επαγγελματικά Προσόντα αναγνωρίζονται στην Ευρώπη σύμφωνα με το Διεθνή χάρτη του NQF (Εθνικού Πλαισίου Προσόντων) ως NQF «νοείται το εργαλείο για την κατηγοριοποίηση των Προσόντων σύμφωνα μ’ ένα σύνολο κριτηρίων επίτευξης καθορισμένων επιπέδων μάθησης». Το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων πρέπει να οδηγήσει σ’ ένα Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων (NQF) το οποίο θα βασίζεται σ’ ένα Δημόσιο Φορέα, ο οποίος θα πιστοποιεί και θ’ αναγνωρίζει τα μαθησιακά αποτελέσματα, τα οποία θα σχετίζονται με σαφή Επαγγελματικά Προσόντα και Δικαιώματα. Ο Δημόσιος αυτός Φορέας οφείλει να δημιουργήσει ένα σύγχρονο και αξιόπιστο σύστημα, ανεξάρτητο από οικονομικά συμφέροντα που ομολογουμένος είναι τεράστια. Για το λόγο αυτό η αρμοδιότητα της Πιστοποίησης δεν μπορεί και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εκχωρηθεί σε ιδιωτικές εταιρίες ή σε ιδιωτικούς Οργανισμούς – μαμούθ.

Σύμφωνα με την Οδηγία, πρέπει επίσης να προσδιοριστεί η Αρμόδια Αρχή για την άδεια άσκησης επαγγέλματος. Η Ελληνική Νομοθεσία προβλέπει για τη χώρα μας, Αρμόδια Αρχή για την χορήγηση της άδειας  των Διπλωματούχων  Μηχανικών ενιαίας 5ετούς διάρκειας σπουδών Πανεπιστημιακού Επιπέδου, να είναι το ΤΕΕ. Για τους αποφοίτους των ΤΕΙ και των ΚΕΣ θα πρέπει η αναγνώριση των Επαγγελματικών Προσόντων να περνάει από το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών προσόντων (ΣΑΕΠ),  τη δε ευθύνη, ανάλογα με την ειδικότητα,  να την έχει το Υπ. Υποδομών και Ανάπτυξης.

Τέλος, η οδηγία 2005/36 προβλέπει ότι πριν την έκδοση των σχετικών Π.Δ., θα πρέπει να προηγηθεί η διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς των αντιστοίχων ειδικοτήτων, π.χ ΤΕΕ, Επιστημονικούς κλαδικούς συλλόγους.  

 Επιπλέον,

-            Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι  νόμοι Περί Μελετών Δημοσίων Έργων (ώστε να μην  χορηγούνται σε αποφοίτους ΤΕΙ Επαγγελματικά Δικαιώματα Μελετητή και στη συνέχεια να εγγράφονται στο Μητρώο Μελετητών Δημοσίων Έργων, χωρίς να υπάρχουν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις και να ακολουθούνται οι δέουσες διαδικασίες).

-            Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη  ο νόμος του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα και  του Μισθολογίου, μέσω των προτεινομένων Π.Δ. και να μη θεσμοθετηθεί Μισθολογική και Βαθμολογική εξέλιξη στους αποφοίτους των ΤΕΙ, ισότιμα με τους Διπλωματούχους των ΑΕΙ Πανεπιστημιακού Επιπέδου και ενιαίας 5ετούς διάρκειας σπουδών.

-            Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για την Παιδεία και για την Ανάπτυξη της χώρας, ώστε μετά την Ακαδημαϊκή Ισοτιμία να μην προκύπτει αυθαίρετα Επαγγελματική Ισοτιμία και μάλιστα αντιστοιχία, πριν καν συνταχθούν και υπογραφούν τα προβλεπόμενα από την Ευρωπαϊκή Οδηγία Προεδρικά Διατάγματα των Επαγγελματικών Προσόντων. Η Ε.Ε. λόγω της σοβαρότητας του θέματος και των χρονοβόρων διαδικασιών αξιολόγησης, προβλέπει με την Οδηγία της 5ετή διάρκεια εναρμόνισης, ώστε από το 2005 που εκδόθηκε μέχρι το 2010, να δημιουργηθεί το πλαίσιο των δραστηριοτήτων της παροχής υπηρεσιών στην αγορά.

• Να μη φτάνουμε στο δυσάρεστο σημείο (προηγούμενη Πολιτική Ηγεσία του Υπ. Παιδείας) ώστε να υπογράφεται το πρώτο Π.Δ. που εξισώνει επαγγελματικά τα ΤΕΙ Πληροφορικής με τους Διπλωματούχους της Πληροφορικής των Πολυτεχνείων!!!
• Επίσης, η προηγούμενη Πολιτική Ηγεσία του Υπ. Παιδείας αρνήθηκε κατηγορηματικά την πρόταση όλων των Πολυτεχνείων της χώρας και του ΤΕΕ, για  τη χορήγηση MASTER στους Διπλωματούχους Μηχανικούς Πανεπιστημιακού Επιπέδου, με ενιαίο κύκλο 5ετών σπουδών το οποίο στην Ε.Ε. θεωρείται αυτονόητο.  

ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ:

-       Να υπάρξει η προβλεπόμενη διαδικασία διαβούλευσης με όλους τους αρμόδιους φορείς, με στόχο τη θεσμοθέτηση Επαγγελματικών Δικαιωμάτων ΣΑΦΩΣ ΔΙΑΚΡΙΤΩΝ, μεταξύ αποφοίτων και διπλωματούχων διαφορετικών επιπέδων σπουδών και προσόντων.

-       Να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι σε ΑΕΙ & ΤΕΙ και σύνδεση των Επαγγελματικών Δικαιωμάτων με το περιεχόμενο, τη δομή και τα έτη σπουδών.

-       Να διασφαλιστεί ο ρόλος του ΤΕΕ, ως μοναδικού φορέα χορήγησης της άδειας άσκησης επαγγέλματος του Διπλωματούχου Μηχανικού στη χώρα μας.

-       Να γίνει η θεσμοθέτηση ως MASTER του διπλώματος των μηχανικών Πανεπιστημιακού Επιπέδου, με ενιαίο κύκλο 5ετών σπουδών, λαμβανομένων υπόψη στη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη, καθώς επίσης και στη διαδικασία αξιολόγησης των κρίσεων στο Δημόσιο.  

Β.3. ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ  ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

        & ΤΟΥ ΛΑΟΥ

• Στις σημερινές συνθήκες υπάρχει η ανάγκη διασύνδεσης των σπουδών με την πράξη και την παραγωγή, τόσο στο Δημόσιο όσο και τον Ιδιωτικό Τομέα. Πρωταρχικό μέλημα πρέπει να γίνει η  αναβάθμιση των βασικών 5ετών σπουδών από το πρώτο έτος μέχρι το πέμπτο, έτσι ώστε να ολοκληρώνεται η διαδικασία της απόκτησης δεξιοτήτων, οι οποίες απαιτούνται ως Προσόντα, για την Επαγγελματική γνώση και την χορήγηση Επάρκειας με την Άδεια Άσκησης Επαγγέλματος.
• Μπροστά στην οικονομική κρίση διαπιστώνουμε ότι, μολονότι ο αριθμός των Διπλ. Μηχανικών για τα Ελληνικά δεδομένα είναι σχετικά μεγάλος, τα ποσοστά της ανεργίας δεν είναι αντίστοιχα. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι οι Διπλ. Μηχανικοί Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ) μπορούν να ανταποκριθούν σε ικανοποιητικό βαθμό στις ανάγκες της αγοράς, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι αμοιβές τους παραμένουν χαμηλές σε σύγκριση με τις υπόλοιπες 14 χώρες της Ευρωζώνης. Η προ μηνών πρόταση του κ. Πρύτανη του ΕΜΠ και άλλους, για  «συσσωμάτωση» των υπαρχουσών Πολυτεχνικών σχολών και αντιστοίχων σχολών των ΤΕΙ, είναι φανερό ότι θα αναστατώσει την αγορά και θα προσθέσει δεκάδες χιλιάδες μηχανικούς ως εν δυνάμει προσφέροντες υπηρεσία, αυξάνοντας την προσφορά, τη στιγμή που η ζήτηση λόγω της κρίσης μειώνεται. Ως αποτέλεσμα θα έχουμε την  καθήλωση ακόμη περισσότερο των αμοιβών των μηχανικών και παράλληλα την αύξηση του συνολικού ποσοστού ανεργίας τόσο των Διπλ. Μηχανικών όσο και των αποφοίτων των ΤΕΙ.
• Με τον τρόπο αυτό, όλη η προσπάθεια των Πολυτεχνείων της χώρας μετά το 2000, για μείωση του αριθμού των εισακτέων και αντίστοιχα των εξερχομένων, με όσα θετικά αποτελέσματα είχε μέχρι σήμερα, θα ανατραπεί. Αρκεί να αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι ο συνολικός αριθμός των εισακτέων στα Πολυτεχνεία της χώρας το 2008 ήταν 4.900 (σε 8 πόλεις) ενώ στις «αντίστοιχες» σχολές και τμήματα των ΤΕΙ ήταν 14.800 (σε 16 πόλεις). Αναλυτικά, για τους Αρχιτέκτονες Μηχανικούς ΠΕ ήταν 560 και για τα υπό «συσσωμάτωση» αντίστοιχα ΤΕΙ 1.435. Για τους Πολιτικούς Μηχανικούς 740 ΠΕ και 1.505 για τα ΤΕΙ. Για τους Αγρονόμους τοπογράφους Μηχανικούς 160 ΠΕ και 285 για τα ΤΕΙ. Για τους Μηχανολόγους Μηχανικούς 620 ΠΕ και 2.490 για τα ΤΕΙ. Για τους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς 1.600 ΠΕ και 8.040 για τα ΤΕΙ. Για τους Μεταλλειολόγους Μεταλλουργούς Μηχανικούς 70 ΠΕ και 180 για τα ΤΕΙ.
• Σύμφωνα με τις Οδηγίες της Ε.Ε. επείγει και δεν έχει προχωρήσει ακόμη στη χώρα μας η αξιολόγηση τόσο των κολλεγίων όσο και των ΤΕΙ. Εφόσον προχωρήσει με αξιόπιστο τρόπο η διαδικασία της αξιολόγησης, θα διαπιστωθούν πέραν της διάρκειας των σπουδών, το επίπεδο και το περιεχόμενο τους, η δομή των σπουδών και τέλος οι δεξιότητες  που κατέχουν οι απόφοιτοι, για να ασκήσουν το επάγγελμα του Μηχανικού Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ). Είμαστε σίγουροι ότι πάρα πολλά Ιδρύματα του μεταλυκειακού Επιπέδου, αυτοαποκαλούμενα Ανώτατης Εκπαίδευσης θα βρεθούν στη δυσάρεστη κατάσταση να κλείσουν, ενώ άλλα θα καταταγούν στη βαθμίδα ΔΕ ή ΤΕ.
• Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκαια έκρινε και αποφάσισε το 2004, με ευκαιρία την αντισυνταγματικότητα του Π.Δ. 318, ότι άνισες σπουδές δεν μπορούν να παρέχουν ίσα Επαγγελματικά Δικαιώματα. Το Σ.τ.Ε.,  συνυπολογίζοντας την ελλιπή επιστημονική μόρφωση αλλά και την Επαγγελματική κατάρτιση των αποφοίτων ΤΕΙ κατέληξε, στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να γίνει ισοτιμία με τα Πανεπιστήμια.
• Με ποιο τρόπο λοιπόν η «συσσωμάτωση» Πολυτεχνικών ΑΕΙ & αντιστοίχων ΤΕΙ θα ξεπεράσει το Συνταγματικό θέμα της Πανεπιστημιακής και μη, Ανώτατης Εκπαίδευσης;
• Με ποιο τρόπο θα ξεπεραστεί το μείζον νομικό θέμα της διαφοροποίησης, που προβλέπεται από το Δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα και όχι μόνο, για διακριτούς κλάδους μεταξύ Διπλωματούχων  Μηχανικών Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ) &  αποφοίτων Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ);
• Πως θα ξεπεραστούν οι Οδηγίες της Ε.Ε., οι οποίες για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και  ασφάλειας, προβλέπουν και επιβάλουν  στις Εθνικές Νομοθεσίες τη γνώση ως βασική προϋπόθεση  για την άσκηση του Επαγγέλματος;
• Πως θα παραβιαστούν νόμοι και κανονισμοί που ισχύουν σήμερα για Δημόσια και Ιδιωτικά Έργα,  οι οποίοι προβλέπουν τη σύνταξη, τον έλεγχο και τη Θεώρηση των Μελετών (αρχιτεκτονικών, στατικών, ηλεκτρολογομηχανολογικών κλπ) από Διπλ. Μηχανικούς Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ) και όχι από αποφοίτους των ΤΕΙ;
• Πως θα αγνοηθεί το πάγιο και διαχρονικό αίτημα των Διπλ. Μηχανικών που θεσμοθετήθηκε σε πολλούς Οργανισμούς Υπουργείων (π.χ ΥΠΕΧΩΔΕ), ΝΠΔΔ & ΟΤΑ α’ και β’ Βαθμού, όπου προβλέπεται στις Τεχνικές Υπηρεσίες να προΐστανται ΠΕ Διπλ. Μηχανικοί;
• Τι θα γίνει με το Μισθολόγιο και Βαθμολόγιο των Διπλ. Μηχανικών;
• Ο θεσμοθετημένος με νόμο Διυπουργικός κλάδος των ΠΕ Διπλ. Μηχανικών θα συνεχίσει να ισχύει και θα εφαρμοστεί επιτέλους ή θα καταργηθεί;
• Τα καταστατικά λειτουργίας, του ΤΕΕ, των Κλαδικών Συλλόγων και της ΕΜΔΥΔΑΣ, που εγγράφουν ως μέλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς (ΠΕ) 5ετών σπουδών, θα τροποποιηθούν;
• Τι θα γίνει με την ελλιπή χρηματοδότηση της Τριτοβάθμιας Παιδείας από την Πολιτεία και  πως θα σηκώσει το βάρος της «συσσωμάτωσης»;
• Επίσης, αν η «συσσωμάτωση» αφορά τους από εδώ και πέρα εισαγόμενους, τότε:

-          τι θα γίνει με τους δεκάδες χιλιάδες σημερινούς φοιτητές;

-          και πολύ περισσότερο, τι θα γίνει με τους δεκάδες χιλιάδες αποφοίτους;

• Τέλος, ποιος θα καλύψει τις ανάγκες της παραγωγής του Τεχνικού Έργου στην κάθετη πυραμίδα, μεταξύ:

-          Διπλωματούχων  Μηχανικών Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ),

-          πτυχιούχων Μηχανικών Τεχνολογικού Επιπέδου (ΤΕ), που χρειάζονται και ασκούν τα καθήκοντα τους στην Ευρώπη ως βοηθοί Μηχανικοί Εφαρμογής, και

-          Εργοδηγών αποφοίτων δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης(ΔΕ) ή μεταλυκειακής Εκπαίδευσης (ΙΕΚ, ΚΕΣ, Κολέγια); 

• Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι η αντιμετώπιση ενός Τεχνικού Έργου είναι Διεπιστημονική. Για το λόγο αυτό θα πρέπει, σε οριζόντιο επίπεδο, μετά από διαβούλευση των αρμόδιων φορέων των Διπλ. Μηχανικών να προσδιοριστούν και να θεσμοθετηθούν τα Επαγγελματικά Δικαιώματα μεταξύ των διαφορετικών Ειδικοτήτων των Πολυτεχνικών Σχολών Πανεπιστημιακού Επιπέδου (ΠΕ) 5ετούς διάρκειας και ενιαίων σπουδών.

Από όλα τα παραπάνω αναφερόμενα, αποδεικνύεται πόσο σοβαρά είναι τα θέματα της Τεχνικής Εκπαίδευσης και των Επαγγελματικών Δικαιωμάτων.  Όσοι καταπιάνονται μ’ αυτά θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και να αποφεύγουν προχειρότητες.  Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της οικονομικής κρίσης και της κατάρρευσης του νεοφιλελευθερισμού,  θα πρέπει να προτείνουμε ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Το οποίο να είναι η διαμόρφωση ενός πλαισίου πρόσβασης  σε επαγγελματικές δραστηριότητες όλων των διπλωματούχων μηχανικών, πτυχιούχων ΤΕΙ και όλων των άλλων βαθμίδων της Τεχνικής Εκπαίδευσης, με διαβάθμιση της τεχνικής ευθύνης βάσει προσόντων, για την εξασφάλιση ενός επιπέδου τεχνικής ευθύνης η οποία θα εξασφαλίζει την ασφάλεια την ποιότητα και την αξιοπιστία των τεχνικών έργων. Σ’ αυτά τα πλαίσια θα πρέπει να ενταχθεί  η μεταρρύθμιση στο χώρο της Παιδείας.

Γ. ΘΕΜΑΤΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ & ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ – ΤΙΤΛΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΔΑΠΗΣ  ΔΟΑΤΑΠ – ΣΑΕΙ & Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΤΕΕ   

-   Γ.1. ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΑ – ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

Τα επαγγελματικά δικαιώματα των Διπλωματούχων Μηχανικών είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ακαδημαϊκή τους αναγνώριση και φυσικά γίνεται αναφορά στους Διπλωματούχους Μηχανικούς που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους σε μία αλλοδαπή χώρα και επέστρεψαν στην Ελλάδα για να ασκήσουν το επάγγελμα του Μηχανικού. Η παρακάτω ενημέρωση δεν αφορά μόνον αυτούς που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στο εξωτερικό, αλλά και εκείνους που ολοκλήρωσαν μέρος αυτών στο εξωτερικό και φυσικά αφορά τους ήδη Διπλωματούχους Μηχανικούς της χώρας, είτε εκείνοι εργάζονται στο Δημόσιο τομέα, είτε στον Ιδιωτικό είτε δεν εργάζονται καθόλου.

Ο φορέας που οριοθετεί τα Ακαδημαϊκά προσόντα (αφορά κυρίως τους Διπλ. Μηχ. που έχουν αποκτήσει τον τίτλο σπουδών τους στο εξωτερικό) και χορηγεί την αντίστοιχη Ισοτιμία – Αντιστοιχία είναι το ΔΟΑΤΑΠ (o Διεπιστημονικός Οργανισμός Αναγνώρισης Τίτλων της Αλλοδαπής και Πληροφόρησης). Το ΣΑΕΙ  (Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικής Ισοτιμίας),  χορηγεί την αναγνώριση της Επαγγελματικής Ισοτιμίας για επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών και τέλος το ΤΕΕ (Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο), χορηγεί  Επαγγελματικά Δικαιώματα για Διπλ. Μηχανικούς 5ετούς διάρκειας σπουδών.   

Γ.2. ΔΟΑΤΑΠ ΚΑΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΕΕ

Το ΤΕΕ δέχεται αιτήσεις υποψηφίων για εξέταση ώστε να αποκτήσουν άδεια άσκησης επαγγέλματος. Όσοι είναι κάτοχοι τίτλων αλλοδαπής, απαραίτητα πρέπει να διαθέτουν Πράξη Δ.Σ ΔΟΑΤΑΠ. Ο κάτοχος τίτλου αλλοδαπής ο οποίος αιτείται ακαδημαϊκής αναγνώρισης από τον ΔΟΑΤΑΠ, αξιολογείται από τα αρμόδια όργανα του οργανισμού και δύναται να λάβει τις ακόλουθες ΠΡΑΞΕΙΣ (Αποφάσεις):

ΠΡΑΞΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΤΑ ΑΠΟΝΕΜΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Η ΠΡΑΞΗ αυτή εκδίδεται συνήθως σε απόφοιτους αγγλοσαξονικών 4ετών προγραμμάτων σπουδών (Αμερικάνικων, Καναδικών, Τούρκικων κτλ.). Με μία τέτοια ΠΡΑΞΗ ο ενδιαφερόμενος ακαδημαϊκά δεν αξιολογείται ως ισότιμος μ’ ένα Διπλωματούχο Μηχανικό του Ελληνικού Πολυτεχνείου (5ετούς προγράμματος σπουδών) αλλά μ’ έναν απόφοιτο Ελληνικού Πανεπιστημίου (4ετους προγράμματος φοίτησης)  και δε δύναται να γίνει μέλος του ΤΕΕ, συνεπώς δε μπορεί ν’ ασκήσει ποτέ το επάγγελμα, γιατί δε μπορεί να αποκτήσει άδεια άσκησης επαγγέλματος και πλήρη Επαγγελματικά Δικαιώματα.

ΠΡΑΞΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΑ ΑΠΟΝΕΜΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Η ΠΡΑΞΗ αυτή εκδίδεται συνήθως σε απόφοιτους 5ετών προγραμμάτων της αλλοδαπής, επειδή προγράμματα αντίστοιχης ειδικότητας δεν υπάρχουν στη χώρα μας. Το σκεπτικό της παραπάνω απόφασης είναι ότι ο ενδιαφερόμενος ακαδημαϊκά κατέχει το βασικό γνωστικό αντικείμενο του Διπλ. Μηχανικού της Ημεδαπής, χωρίς όμως να καλύπτει καμία υπάρχουσα ειδικότητα. (πχ. ένας κάτοχος τίτλου “μηχανικός αγροτικών μηχανημάτων” ο οποίος φοίτησε στη Βουλγαρία, λαμβάνει μία Πράξη απλής ισοτιμίας, γιατί σπουδές αντίστοιχης ειδικότητας δεν υπάρχουν στην Ελλάδα). Η απόφαση αυτή δεν προβλέπεται από τον Ν3328/2005 βάσει του οποίου λειτουργεί ο ΔΟΑΤΑΠ, δίνει όμως το δικαίωμα στον κάτοχό της να εγγραφεί στο ΤΕΕ και τα όργανά του ν’ αποφασίσουν αν θα του δώσουν πλήρη ή μερικά Επαγγελματικά Δικαιώματα, ενώ ο ίδιος μπορεί να απευθυνθεί και σε άλλους φορείς όπως Νομαρχίες και Υπουργεία και ενίοτε ν’ αποκτήσει πλήρη δικαιώματα ενός Μηχανολόγου ή Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, χωρίς να έχει καν τις βασικές γνώσεις των ανωτέρω ειδικοτήτων. Ο κάτοχος της παραπάνω ΠΡΑΞΗΣ δε μπορεί ν’ αποκτήσει ποτέ την αντιστοιχία.

ΠΡΑΞΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΠΟΝΕΜΟΜΕΝΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΩΝ & ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΠΟΝΕΜΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ ΜΕ ΧΡΕΩΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

Η ΠΡΑΞΗ αυτή δηλώνει ότι ο ενδιαφερόμενος έχει ακαδημαϊκά κενά σε σοβαρά γνωστικά αντικείμενα, τόσα όμως ώστε μπορεί να τα καλύψει με την επιτυχή εξέτασή του σε ορισμένο αριθμό μαθημάτων από το Ελληνικό Πολυτεχνείο. Στην περίπτωση αυτή ο ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα εγγραφής στο ΤΕΕ, το οποίο αποφασίζει για το αν θα πάρει πλήρη ή μερικά επαγγελματικά δικαιώματα. Πάλι σ’ αυτήν την περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος ο ενδιαφερόμενος να αποκτήσει πλήρη Επαγγελματικά Δικαιώματα, είτε από το ΤΕΕ, είτε από κάποιο Υπουργείο – Νομαρχία είτε από οποιοδήποτε φορέα, χωρίς να πληροί τα ακαδημαϊκά κριτήρια.

ΠΡΑΞΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΠΟΝΕΝΟΜΕΝΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΩΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

Στην περίπτωση αυτή ο ενδιαφερόμενος πληροί τα ακαδημαϊκά κριτήρια στο σύνολο και κρίνεται ότι δεν χρειάζεται να εξεταστεί περαιτέρω οπότε δικαίως εγγράφεται στο ΤΕΕ και αποκτά πλήρη Επαγγελματικά Δικαιώματα. Από τα παραπάνω συμπεραίνει κανείς ότι:

1. Η ισοτιμία Μηχανικού (γενικά και αόριστα) εκτός του ότι δεν προβλέπεται από τον Ν3328/2005, διότι ο εν λόγω Νόμος προβλέπει μόνον ισοτιμία ως προς τα πτυχία τα απονεμόμενα από Ελληνικά πανεπιστήμια 4ετούς φοίτησης, δίνει το δικαίωμα στον κάτοχό της να εγγραφεί στο ΤΕΕ χωρίς κανένα νομικό πλαίσιο και με τον κίνδυνο απόκτησης πλήρων επαγγελματικών δικαιωμάτων. Συνεπώς εκτός του ότι πρέπει ο ΔΟΑΤΑΠ να σταματήσει να εκδίδει τις εν λόγω Πράξεις, το ΤΕΕ δεν θα πρέπει να εγγράφει στα μητρώα του άλλους μηχανικούς παρά μόνον τους κατόχους Πράξεων ισοτιμίας και αντιστοιχίας. Πρέπει να γίνει αντιληπτό δε, ότι οι κάτοχοι Πράξεων απλής ισοτιμίας δεν έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν ποτέ αντιστοιχία αφού το δικαίωμα αυτό δεν τους δίνεται ούτε καν με χρέωση μαθημάτων.
2. Το ΤΕΕ δε θα πρέπει να εγγράφει στα μητρώα του τους κατόχους Πράξεων ισοτιμίας, με τη  δυνατότητα απόκτησης αντιστοιχίας κατόπιν εξέτασης σε μαθήματα,  έως ότου οι υποψήφιοι αυτοί ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στην Ελλάδα και αναβαθμίσουν την Πράξη τους σε Πράξη ισοτιμίας και αντιστοιχίας και αυτό γιατί δεν ελέγχεται τι είδους Επαγγελματικά Δικαιώματα αποκτά ο εν λόγω ενδιαφερόμενος και που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει.
3. Θα πρέπει να ελεγχθεί και οριοθετηθεί το Νομικό Πλαίσιο βάσει του οποίου το ΤΕΕ προχωρά στην εγγραφή υποψηφίων μηχανικών χωρίς πλήρη ακαδημαϊκή ισοτιμία και αντιστοιχία από το ΔΟΑΤΑΠ και να επανεξετασθεί ώστε να αποκλείεται η πιθανότητα Διπλωματούχοι μηχανικοί του εξωτερικού με ακαδημαϊκές ελλείψεις να αποκτούν άδεια εξάσκησης επαγγέλματος, να εργάζονται στη χώρα με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα και να αποτελούν «δημόσιο κίνδυνο».

Γ.3. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ (ΣΑΕΙ) Ή (ΣΑΙΕΤΤΕ) ΚΑΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΕΕ

Το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικής Ισοτιμίας έχει την αποφασιστική αρμοδιότητα της αναγνώρισης του δικαιώματος ασκήσεως νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 165/2000. Ο σκοπός – σύμφωνα με το άρθρο 1 -του εν λόγω Διατάγματος είναι η προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων “ σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών” (Ε.Ε.L. 19/24-1-1989, σελ.16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων). Είναι προφανές ότι δε γίνεται καμία αναφορά για τα 5ετούς διάρκειας προγράμματα (παρά μόνον για τα 3ετή), συνεπώς εάν κατόπιν ελέγχου του ΣΑΕΙ κάποιος κάτοχος 3ετούς διπλώματος εργάζεται ως Διπλ. Μηχ. στη χώρα που του απένειμε τον τίτλο (κάτι που είναι σχεδόν απίθανο), τότε το ΣΑΕΙ του δίνει επαγγελματική ισοτιμία στην Ελλάδα και το ΤΕΕ υποχρεούται να τον εγγράψει στα μητρώα του. Είναι λυπηρό δε, ότι οι εισηγητές του ΣΑΕΙ είναι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί φιλόλογοι που καμία σχέση με το αντικείμενο του Μηχανικού έχουν, ενώ στο Δ.Σ του ΣΑΕΙ δεν υπάρχει ούτε ένας Διπλωματούχος Μηχανικός.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. Είναι προφανές ότι υπάρχει μεγάλο νομοθετικό έλλειμμα όσον αφορά το διαχωρισμό των 5ετών – 4ετών και 3ετών αγγλοσαξονικών σπουδών. Ειδικά ο κάτοχος τριετούς –συνήθως αγγλοσαξονικού – τίτλου δε μπορεί να εγγραφεί στα μητρώα (αντίστοιχα ΤΕΕ) της χώρας που του τον απένειμε και να έχει πλήρη Επαγγελματικά Δικαιώματα, συνεπώς προτείνεται ενδελεχής έρευνα. Οι κίνδυνοι που εγκυμονούνται για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς Ελληνικών και Ευρωπαϊκών τίτλων 5 έτους εκπαίδευσης είναι η σταδιακή εξίσωσή τους με τα τετραετούς προγράμματα σπουδών των Ελληνικών ΑΤΕΙ – ούτως ή άλλως η ακαδημαϊκή τους εξίσωση με τους 4ετείς αγγλοσαξονικούς τίτλους έχει θεσμοθετηθεί βάσει του Ν3328/2005 – καθώς και η μελλοντική εξίσωσή τους με τους 3ετείς και 4ετείς τίτλους των μη ομοταγών – μέχρι σήμερα τουλάχιστον – κολεγίων. Προτείνεται συνεπώς δικαίωμα εγγραφής στο ΤΕΕ να έχουν μόνον εκείνοι, που κατέχουν 5ετούς διάρκειας τίτλο σπουδών και αν έχει αποκτηθεί ο τίτλος στην Αλλοδαπή, απαραίτητα να κατέχει ο υποψήφιος ΠΡΑΞΗ ισοτιμίας και αντιστοιχίας από τον ΔΟΑΤΑΠ και ασφαλώς να γίνει και η απαραίτητη Νομοθετική ρύθμιση στο πλαίσιο λειτουργίας και ελέγχου του ΤΕΕ.
2. Σύσταση επιτροπής υπό την επίβλεψη του Υπουργείου Παιδείας, η οποία θα στελεχωθεί από μέλη του ΤΕΕ , ΔΟΑΤΑΠ, ΣΑΕΙ, τα οποία θα πρέπει απαραιτήτως να είναι Διπλωματούχοι Μηχανικοί, που εάν κατέχουν τίτλους αλλοδαπής θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουν πραγματοποιήσει 5ετούς διάρκειας σπουδές, να κατέχουν ΠΡΑΞΗ ισοτιμίας και αντιστοιχίας από τον ΔΟΑΤΑΠ και φυσικά να γνωρίζουν άπταιστα τα θέματα ακαδημαϊκής και επαγγελματικής αξιολόγησης.
3. Επανεξέταση της άδειας λειτουργίας των κολεγίων – παραρτημάτων των ξένων ιδρυμάτων, ειδικά εκείνων που απονέμουν τίτλους σε ειδικότητες που απαιτούν πολύ υψηλών προδιαγραφών εργαστήρια (ιατρική, φαρμακευτική, χημεία, φυσική και φυσικά επιστήμη μηχανικού). Μέχρι σήμερα τα παραπάνω ιδρύματα θεωρούνται μη ομοταγή από τον ΔΟΑΤΑΠ.
4. Επανεξέταση και απαγόρευση της διαδικασίας απονομής πτυχίου ΜΕΚ σε μη δικαιούχους, καθώς αρκετοί κάτοχοι ΠΡΑΞΕΩΝ ισοτιμίας και μόνον Μηχανικού από τον ΔΟΑΤΑΠ, εκτός του γεγονότος ότι έχουν πάρει μία ΠΡΑΞΗ χωρίς να προβλέπεται από τον Ν3328/2005, χωρίς να έχουν κριθεί ακαδημαϊκά ικανοί να κατέχουν το αντικείμενο του Μηχανικού σε σχέση με μία συγκεκριμένη ειδικότητα (δεν τους έχει απονεμηθεί η αντιστοιχία παρά μόνον η ισοτιμία), όχι μόνον έχουν εγγραφεί στο ΤΕΕ, όχι μόνον απολαμβάνουν Επαγγελματικών Δικαιωμάτων σύμφωνα με μία συγκεκριμένη ειδικότητα, αλλά τους  χορηγείται και το πτυχίο ΜΕΚ από τον αρμόδιο φορέα (τ. ΥΠΕΧΩΔΕ).

 Δ. ΑΔΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ – ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ ΤΕΕ .ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΔΕΙΑΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ  ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ

Για την χορήγηση άδειας άσκησης επαγγέλματος λαμβάνονται υπόψη:

1. Το γνωστικό αντικείμενο σύμφωνα με όσα αναφέραμε προηγούμενα.
2. Το περιεχόμενο σπουδών – το πρόγραμμα – η δομή και η διάρκεια, λαμβάνοντας υπόψη και  τις θέσεις που διατύπωσαν οι πρυτάνεις στην πρόσφατη 8^η Σύνοδο των Πολυτεχνείων και Πολυτεχνικών Σχολών.  
3. Οι γνωστικές εκπαιδευτικές ικανότητες – δεξιότητες, οι οποίες αποκτώνται και διαπιστώνονται με τις εξετάσεις, στη διάρκεια των πενταετών σπουδών.
4. Η διασύνδεση των σπουδών με την πράξη και την παραγωγή, στον Δημόσιο ή τον Ιδιωτικό Τομέα, η οποία ξεκινάει από τα βασικά μαθήματα του πρώτου έτους σπουδών και κλιμακώνεται μέχρι το πέμπτο. Η επαγγελματική γνώση διαπιστώνεται κατόπιν εξετάσεων και χορηγείται η σχετική επάρκεια από το αντίστοιχο ΑΕΙ. Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώνεται η διαδικασία της απόκτησης δεξιοτήτων τα οποία απαιτούνται ως προσόντα χρήσιμα για την ισοτιμία των σπουδών.
5. Η επαγγελματική εμπειρία αποκτάται με πρακτική άσκηση σε Δημόσιο ή Ιδιωτικό Τομέα ή όπως προτείνουν οι Πρυτάνεις των Πολυτεχνείων της χώρας, κατά τη διάρκεια των σπουδών, τους θερινούς μήνες. Επίσης, μπορεί να είναι διάρκειας ενός χρόνου και να γίνεται παράλληλα με την Διπλωματική εργασία π.χ σε συναφές θέμα (Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική). Μετά το πέρας της πρακτικής άσκησης χορηγείται η άδεια άσκησης επαγγέλματος, σε συνεργασία των αρχιτεκτονικών σχολών και του ΣΑΔΑΣ, υπό την εποπτεία του ΤΕΕ. 

• Με τη χορήγηση της προηγούμενης επάρκειας για την άδεια άσκησης επαγγέλματος, αποδίδεται ταυτόχρονα το master.

Άρθρο του Θανάση Μπούμη Α.Μ, Μέλος Δ.Σ.  Π.Ο ΕΜΔΥΔΑΣ, π. Προέδρου Π.Ο ΕΜΔΥΔΑΣ. Έχει κατατεθεί στο περιοδικό “ΑΡΜΟΣ” για δημοσίευση στο 20ο τεύχος του.

Μπροστά στην οικονομική κρίση και τα δεινά που αυτή φέρνει, οφείλουμε όλοι και πολύ περισσότερο εμείς οι μηχανικοί με τις γνώσεις και την εμπειρία που διαθέτουμε να απαντήσουμε με ευθύνη στις προκλήσεις των καιρών. Θα πρέπει να θέσουμε την τεχνογνωσία στην υπηρεσία του ανθρώπου υιοθετώντας ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης για τη χώρα.

Το μοντέλο της Βιώσιμης Πράσινης Ανάπτυξης μπορεί ν’ αποτελέσει κατευθυντήριο οδηγό μαζί με την Αποκέντρωση. Βασική προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι η ανάπτυξη των Υποδομών και τα Δημόσια Έργα. Το ενοποιημένο (Υπ. Δημοσίων Έργων & Μεταφορών) αποτελεί σοβαρό άλμα μπροστά.

• Ο σχεδιασμός της ανάπτυξης στον Ελλαδικό χώρο είναι ζήτημα προτεραιότητας.  Το χωροταξικό πλαίσιο της χώρας χρειάζεται να ξανασχεδιαστεί με νέες κατευθύνσεις που θα ανταποκρίνονται στα νέα δεδομένα. Παράλληλα θα πρέπει να αναθεωρηθούν και τα τρία βασικά ειδικά χωροταξικά πλαίσια, της βιομηχανίας, εκείνο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τέλος για τον Τουρισμό. Σε τοπικό επίπεδο θα πρέπει να κάνουμε τις πόλεις βιώσιμες, ανθρώπινες, ευχάριστες και ασφαλείς, με σοβαρές επεμβάσεις ανάπλασης, δημιουργίας ελεύθερων χώρων πρασίνου, αντιμετωπίζοντας την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ηχορύπανση.
• Μπροστά στη κλιματική αλλαγή, πρώτη προτεραιότητα αποτελεί η διαμόρφωση ολοκληρωμένης πολιτικής για το κλίμα και την προστασία του περιβάλλοντος. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να αξιοποιηθεί άμεσα  το χρηματοδοτικό πρόγραμμα life+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο για τη χρονική περίοδο 2007 – 2013 αποτελεί μοναδικό χρηματοδοτικό εργαλείο υποστήριξης και προώθησης της περιβαλλοντικής πολιτικής.
• Στο πεδίο της ενέργειας η ενεργειακή πολιτική θα πρέπει να αλλάξει, αξιοποιώντας και αναδεικνύοντας τα πλεονεκτήματα του φυσικού πλούτου της χώρας μας, τον ήλιο, τα νερά και τον άνεμο. Το νέο πρότυπο θα πρέπει να βασίζεται στις πλούσιες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που διαθέτει η χώρα μας. Θα πρέπει να δεσμευτούμε με στόχους και σε συγκεκριμένους χρόνους, ώστε οι ΑΠΕ να ανέβουν σε ποσοστά παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνουν σημαντικές αλλαγές στα συστήματα παραγωγής και κατανάλωσης  ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της αναδιάρθρωσης.
• Στο φυσικό πλούτο της χώρας μας συμπεριλαμβάνεται φυσικά και ο ορυκτός, ο οποίος εδώ και δεκαετίες έχει ξεχαστεί και θα πρέπει να έρθει και πάλι στην επιφάνεια αξιοποιώντας τις τεράστιες δυνατότητες προσφοράς του στην ανάπτυξη της οικονομίας.
• Στην νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης, θα πρέπει να προβάλλει ένα νέο μοντέλο  διαχείρισης των Υδάτινων Πόρων. Η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ θα πρέπει να διατηρήσουν το Δημόσιο χαρακτήρα  και τον έλεγχο της Διοίκησης τους από το Δημόσιο, προκειμένου να κατοχυρωθεί ο κοινωνικός και αναπτυξιακός τους ρόλος.
• Βασική πολιτική επιλογή θα πρέπει να είναι επίσης η σωστή διαχείριση των προστατευομένων περιοχών ώστε αυτές να γίνουν πόλοι τοπικής Πράσινης Ανάπτυξης.
• Στα πλαίσια αυτά οι Πολιτικές για τα Δάση πρέπει να απαντούν στα θέματα πρόληψης, καταστολής και αποκατάστασης. Σε προηγούμενο άρθρο έχουν διατυπωθεί αναλυτικά συγκεκριμένες προτάσεις μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Ηλεία και πρόσφατα στην Αττική.
• Στον Αγροτικό τομέα, δίνοντας προτεραιότητα στον αγρότη, θα πρέπει να προχωρήσει η αναγέννηση της υπαίθρου σε συνδυασμό με την Πράσινη Ανάπτυξη στους τομείς του εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών, της παραγωγής τροφίμων και ιδιαιτέρα προϊόντων με ταυτότητα, της ανάπτυξης του Μεσογειακού Μοντέλου διατροφής, της ανάπτυξης του αγροτουρισμού, του καθορισμού χρήσεων γης, της αύξησης των Δημοσίων Επενδύσεων, της προστασίας του αγροτικού εισοδήματος και της αύξησης των συντάξεων.
• Στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο η Πολιτιστική κληρονομιά και ο Τουρισμός μπορούν να προσφέρουν τεράστιους πόρους αυξάνοντας τον πλούτο της χώρας.
• Ειδικό θέμα μεγάλης σημασίας είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και ιδιαίτερα των στερεών αποβλήτων, με  μείωση της παραγωγής τους, ανάκτηση, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση των υλικών.

• Στον Τομέα των Δημοσίων Έργων  και των υποδομών θα πρέπει άμεσα να γίνει αύξηση των Δημοσίων επενδύσεων, με στόχο η συνολική αύξηση του προγράμματος να φτάσει στο ποσοστό του 4% του ΑΕΠ, με την κατάθεση του νέου προϋπολογισμού που θα δοθεί για διαβούλευση τον προσεχή Νοέμβριο στους Φορείς και θα ψηφιστεί από την Βουλή τον Δεκέμβριο. Παράλληλα θα πρέπει να αναμορφωθεί και επιταχυνθεί η υλοποίηση του ΕΣΠΑ 2007 – 2013. Για την υλοποίηση του προγράμματος απαιτείται η θέσπιση Γενικής Δ/νσης σχεδιασμού και προγραμματισμού των Δημοσίων Έργων ώστε να υπάρχει ομαλή ροή των πόρων διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τους τρεις παράγοντες που διαμορφώνουν το σύστημα παραγωγής των Δημοσίων Έργων:  ΧΡΗΜΑ – ΧΡΟΝΟΣ – ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Για τη διασφάλιση των τριών παραπάνω παραγόντων απαιτείται η αναβάθμιση των παρεχομένων  υπηρεσιών σε πέντε επίπεδα: ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΩΡΙΜΑΝΣΗ, ΣΩΣΤΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ, ΑΡΤΙΑ & ΕΜΠΡΟΘΕΣΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, ΣΩΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ. Εργαλείο υλοποίησης των παραπάνω είναι η εφαρμογή του συστήματος της Διοίκησης μέσω Στόχων σε συνδυασμό με τη χρηστή Διοίκηση. Παράλληλα απαιτείται η βελτίωση – αντικειμενικοποίηση του θεσμικού συστήματος ανάθεσης μελετών, έργων, προμηθειών και πάσης φύσεως υπηρεσιών και η απλούστευση των διαδικασιών, ώστε ν’ επιτευχθεί καλύτερο αποτέλεσμα για το Δημόσιο συμφέρον, τη διαφάνεια, τον υγιή ανταγωνισμό. Για το σκοπό αυτό μεγάλης σημασίας θέμα είναι η δημοσιοποίηση στο διαδίκτυο κρίσιμων  υπουργικών αποφάσεων, συμβάσεων, συμπληρωματικών συμβάσεων, παρατάσεων κλπ. Προκειμένου να εξασφαλιστεί το κοινωνικό όφελος και η οικονομία στα έργα και τις μελέτες, θα πρέπει να επανεξεταστεί ο νόμος των ΣΔΙΤ, που καταψηφίστηκε το 2005 στη Βουλή, από το σύνολο της αντιπολίτευσης. Δυστυχώς επαληθευτήκαμε στις προβλέψεις που είχαμε διατυπώσει την ίδια χρονική περίοδο στο 1^ο  ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ  των ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ & της ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ. Το σύστημα απέτυχε και παραμένουν πάντα επίκαιρες οι θέσεις που έχουμε διατυπώσει κατ’ επανάληψη για το θέμα.  Επίσης, για τις παραχωρήσεις, όπου διοχετεύεται μεγάλο ποσό κονδυλίων, θα πρέπει να επανεξεταστεί το σύστημα παραγωγής και στα τρία επίπεδα: ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΕΠΟΠΤΕΙΑ.

Η αναφορά όλων των παραπάνω αξόνων γίνεται προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα το καινούργιο ρόλο που καλείται να διαδραματίσει ο Διπλ. Μηχανικός στα νέα δεδομένα, ρόλο βέβαια που θα πρέπει να αναγνωρίσει  η Πολιτεία, τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά.

Το κεντρικό μήνυμα του 1^ου ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ για τον Διπλωματούχο Μηχανικό – Manager γίνεται και πάλι επίκαιρο. Στο βαθμό που μοχλός για την ανάταση της οικονομίας γίνεται η ανάπτυξη και ιδιαίτερα η Πράσινη, ο Διπλ. Μηχανικός γίνεται εκ των πραγμάτων manager όχι μόνο στη Τεχνική Υπηρεσία αλλά στο σύνολο της Δημόσιας Διοίκησης.

Οι αρχικές διατάξεις βρίσκονται στο άρθρο 17 του Ν.1647 /1986 (ΦΕΚ Α/141)  ”Οργανισμός Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδας και άλλες σχετικές διατάξεις”

“Οι δαπάνες εκτός έδρας κίνησης και οδοιπορικά έξοδα του μόνιμου τεχνικού προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών για την εκτέλεση (μελέτη-κατασκευή) των έργων του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων μπορεί να βαρύνουν και τις πιστώσεις του προγράμματος αυτού. Το ποσό των πιστώσεων, που δεν μπορεί να υπερβαίνει το 0,5% του ετήσιου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων εγγράφεται στις συλλογικές αποφάσεις μελετών και έργων των υπουργείων και η κατανομή του ποσού στις υπηρεσίες γίνεται με απόφαση του αρμόδιου υπουργού.”

Το παραπάνω άρθρο τροποποιήθηκε από το άρθρο 52 του Ν.1832/1989 (ΦΕΚ Α/54) “Τροποποίηση και συμπλήρωση της νομοθεσίας για την τοπική αυτοδιοίκηση, την αποκέντρωση και άλλες διατάξεις” και είναι αυτό που τελικά ισχύει:

“1. Οι δαπάνες εκτός έδρας κίνησης και οδοιπορικά έξοδα, οι αμοιβές για ειδικές εργασίες πέραν από τα συνήθη καθήκοντα του μόνιμου και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που κατέχει προσωρινές θέσεις αορίστου χρόνου τεχνικού προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών για την εκτέλεση (μελέτη-κατασκευή) των έργων του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων μπορεί να βαρύνουν και τις πιστώσεις του προγράμματος αυτού. Το ποσό των πιστώσεων, που δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1% του ετήσιου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων εγγράφεται στις συλλογικές αποφάσεις μελετών και έργων των υπουργείων και η κατανομή του ποσού στις υπηρεσίες γίνεται με απόφαση του αρμόδιου υπουργού.

2.Οι ρυθμίσεις της προηγούμενης παραγράφου ισχύουν αναλόγως και για την εκτέλεση (μελέτη-κατασκευή) των έργων του ετήσιου προγράμματος των ΝΠΔΔ και ΟΤΑ. Η κατανομή του ποσού γίνεται με απόφαση της αρμόδιας αρχής.”

• Το σύστημα αξιολόγησης της ετήσιας απόδοσης των υπαλλήλων, με διαφορετικά ποσοστά βαρύτητας σε σχέση με το ιεραρχικό επίπεδο, θα περιλαμβάνει αξιολόγηση σε τρεις ενότητες :

α) Την αποτελεσματική υλοποίηση των ετήσιων προκαθορισμένων στόχων κάθε υπηρεσιακής μονάδας.

β) Την επιτυχή εκτέλεση του έργου τους (ποιότητα παραγόμενου έργου, χρόνος εκτέλεσης αυτού, καθώς και ορθολογική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων).

γ) Τις ικανότητες και δεξιότητες που επέδειξαν οι υπάλληλοι κατά την εκτέλεση του έργου τους.

• Καθιερώνεται νέα κλίμακα βαθμολόγησης με ανώτερο βαθμό το 100 και κατώτερο βαθμό το 1
• Η αξιολόγηση πραγματοποιείται μέσω συνέντευξης, μεταξύ του αξιολογητή και του αξιολογούμενου, πριν από τη σύνταξη της έκθεσης αξιολόγησης. Η κατάταξη της απόδοσης του αξιολογούμενου ανά στόχο από τον προϊστάμενό του γίνεται ενώπιον του αξιολογούμενου.
• Ο υπάλληλος αξιολογείται από έναν (1) αξιολογητή,  ο οποίος είναι ο άμεσος προϊστάμενος του υπαλλήλου.
• Ο αξιολογούμενος δικαιούται να ασκήσει ένσταση επί της αξιολόγησης της εκτέλεσης του έργου και των ικανοτήτων – δεξιοτήτων του, μόνο λόγω μεροληψίας του αξιολογητή

Το προσχέδιο του νέου συστήματος αξιολόγησης θα το βρείτε εδώ καθώς και την εγκύκλιο για τη διαβούλευση σε αυτό.

•  Άρθρο 1-12. Οι υπάλληλοι Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου μπορούν πλέον να συμμετέχουν στο σύστημα προαγωγών και στην αξιολόγηση προϊσταμένων οργανικών μονάδων. Κλείνει έτσι ένα κεφάλαιο όχι σωστής μεταχείρισης για τους υπαλλήλους της συγκεκριμένης κατηγορίας. Αν κάποιοι έχουν ενστάσεις για τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου και τα κάθε λογής πορτοπαράθυρα που άνοιξαν οι κάθε τύπου κυβερνώντες , ας μη βιαστούν να κατηγορήσουν τους εργαζόμενους. Φταίνε αυτοί που με θράσος κράτησαν και κρατούν σε ομηρία χιλιάδες υπαλλήλους με αποικιοκρατικούς όρους, σχεδόν δουλείας, απαξιώνοντας ταυτόχρονα τη δημόσια διοίκηση. Έτσι δημόσιες υπηρεσίες στηρίζονται σε ανασφάλιστους υπαλλήλους STAGE, ΚΕΠ δε δουλεύουν τα απογεύματα γιατί ενώ έχουν σωρεία συμβασιούχων υπαλλήλων έχουν μόνο δύο (2) μόνιμους (!) και βάσει νόμου δεν έχουν το απαραίτητο προσωπικό για παραμείνουν ανοικτά το απόγευμα και τα Σάββατα, καταδικάζονται πέρα από κάθε λογική σε τριετή (!!!) ανεργία (γιατί θα αμείβονται με το ποσό του επιδόματος ανεργίας) άτομα που προσλήφθηκαν με τη σέσουλα στους Δήμους σπαταλώντας πόρους του ΟΑΕΔ. Τι να κάνει και ο εργαζόμενος όταν ο εκμαυλισμός των κρατούντων φτάνει σε τέτοια επίπεδα. Δείτε εδώ τη πρόσφατη καταγγελία για το Δήμαρχο Ηγουμενίτσας. Αποτελεί το αδύναμο μέρος της εξίσωσης και τελικά είναι ο μόνος που δε φταίει.
• Άρθρο 15. Γίνεται μια αναβάθμιση του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης καθώς και πρόβλεψη εντός έδρας   εξόδων όπως γίνεται σε κάθε άλλη κατηγορία Επιθεωρητών. Ίσως αυτή η διάταξη να μπορεί να αποτελέσει ένα έρισμα για διεκδίκηση εντός έδρας  αποζημίωση και για τους Δήμους.
• Άρθρο 16. Επιπλέον μοριοδότηση για πλήρωση θέσεων μέσω ΑΣΕΠ για τους κατοίκους παραμεθόριων περιοχών καθώς και προσθήκη σε αυτές τις περιοχές του συνόλου των νησιών της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
• Άρθρο 17. Δίνεται η δυνατότητα για τμηματική χορήγηση άδειας υπηρεσιακής εκπαίδευσης, όπου ο υπάλληλος μπορεί να είναι στην υπηρεσία του για 2 ή 3 ημέρες ενώ ταυτόχρονα σπουδάζει, με αύξηση αποδοχών κατά 15% αντί του 20% που είναι στην περίπτωση της πλήρης χορήγηση άδειας υπηρεσιακής εκπαίδευσης. 
• Άρθρο 18. Δίνεται αύξηση στην άδεια λοχείας κατά ένα (1) μήνα στη μητέρα υπάλληλο στην περίπτωση πολύδυμης κύησης (δίδυμα ,τρίδυμα), καθώς και δύο μέρες άδεια στον πατέρα υπάλληλο σε περίπτωση γέννησης παιδιού ή υιοθεσίας.
• Άρθρο 19. Περιορίζονται οι μετατάξεις και τίθεται θέμα άρνησης εκτέλεσης τους αν πάνω από τις μισές οργανικές θέσεις του κλάδου που ανήκει ο μετατασσόμενος είναι κενές.
• Άρθρο 20. Δίνονται κίνητρα για παραμονή στην εργασία μέχρι το 65ο έτος της ηλικίας λαμβάνοντας επιπλέον το 30% της σύνταξης και παραμονή μέχρι την έκδοση της πράξης συνταξιοδότησης και όχι η άμεση αποχώρηση με την κατάθεση της σχετικής αίτησης.
• Άρθρο 24.  Από το 2004 έχει υπογραφεί προγραμματική συμφωνία μεταξύ ΥΠΕΣΔΔΑ, ΕΚΔΔΑ και της ΑΔΕΔΥ “για τη διαρκή επιμόρφωση των Δ.Υ.” και κυρώθηκε με το άρθρο 15 του Ν.3345/2005. Εκεί προβλέπεται δέσμευση πόρων 0,5%ο (0,5 τοις χιλίοις) από τη μισθοδοσία Δημοσίου, ΟΤΑ, Νοσοκομείων ΝΠΔΔ κλπ για τη χρηματοδότηση δράσεων εκπαίδευσης. Με το νομοσχέδιο το “Κοινωνικό Πολύκεντρο” και το “Διαβαλκανικό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης” αποτελούν φορείς πιστοποιημένης επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων. Θα σημειώσω μόνο ότι, ως ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ, θα έπρεπε και θα μπορούσαμε να είχαμε το δικό μας φορέα εκπαίδευσης όπως έχει κάνει η δευτεροβάθμια ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης με το Διαβαλκανικό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης. 

Για παραπάνω πληροφορίες δείτε την αιτιολογική έκθεση και τό πλήρες κείμενο του νομοσχεδίου. 

Τελικά θα έχουμε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην ΑΤΤΙΚΑ ΒΑΝΚ χωρίς τη συμμετοχή του Δημοσίου απ’ ότι φαίνεται (δηλ. χωρίς συμμετοχή του Ταχ. Ταμ. και του Ταμ. Παρακ. & Δανείων).
 
Μήπως βιαστήκαμε ως ΤΣΜΕΔΕ να πάρουμε την απόφαση συμμετοχής στην αύξηση χωρίς να εξασφαλιστεί και η συμμετοχή των άλλων μεγαλομετόχων;
 
Μετά την “αύξηση” κατά 150 εκ.€, στην οποία δεν θα συμμετάσχει το 40% των μεγαλομετόχων,  θα καλύψει το ΤΣΜΕΔΕ τα 60 εκ.€ της “τρύπας” ; Θα συμμετάσχει κατά 42,5% x 152 εκ.€ = 64,6 εκ.€ + 40% x 152 εκ. €= 61 εκ.€ και ενδεχομένως και για τα υπόλοιπα 17,5%x152 εκ.€ = 25,8 εκ.€ (των μικρομετόχων που μάλλον δε θα ανταποκριθούν); Ή η αύξηση θα μείνει στα 64,6 εκ.€, οπότε θα έχουμε μια “κολοβή” αύξηση με 65 εκ.€ αντί των 152 εκ. €;
 
Δεν είναι εύλογα τα ερωτήματα  ;

Αν ήθελε κάποιος να περιγράψει με μια φράση την πορεία του κλάδου μας τα τελευταία δύο χρόνια θα έλεγε ότι από το «Δόξα τω Θεώ» περάσαμε στο «Βόηθα Παναγιά»! Μετά από την ευτυχή κατάληξη της θεσμοθέτησης του ποσού της εκτός έδρας αμοιβής και του 7‰, ήρθαν οι εξελίξεις στο ασφαλιστικό, στους ειδικούς λογαριασμούς, στις αντικρουόμενες αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στα επαγγελματικά δικαιώματα των ΤΕΙ, οι Νομός ΑΕ, οι Δήμος Α.Ε και οι ΣΔΙΤ παρά τη νότα αισιοδοξίας που άφησε ο υπουργός για «τη μη παραχώρηση σε ιδιώτες άλλων τέτοιων πακέτων». Παραμένουν δε μόνιμα τα προβλήματα των μισθολογικών ανισοτήτων, των ασφαλιστικών παροχών, της παιδείας, της πολυνομίας της αδιαφάνειας.

          Σε βασικό θέμα όμως έχει αναδειχθεί και η ένταξη μας στην ΑΔΕΔΥ. Βάσει των αποφάσεων του προηγούμενου συνεδρίου, στο 12^ο Συνέδριο πρέπει να καθορισθεί η πορεία ένταξης μας. Ωστόσο, δεν έχει γίνει καμιά ουσιαστική ενημέρωση. Δεν έγινε κάποιο Γενικό Συμβούλιο με αυτό το θέμα, ώστε να έχουμε μια υπεύθυνη συνολική ενημέρωση και να προχωρήσουμε σε τοπικές επαφές με τα μέλη μας. Να σχηματοποιήσουμε τη λίστα των θετικών και αρνητικών επιπτώσεων από την ένταξη ή μη στην ΑΔΕΔΥ. Και μεγαλώνοντας περαιτέρω τη σύγχυση, ακόμα και εδώ σε αυτό το συνέδριο, ο εκπρόσωπος και οργανωτικός γραμματέας της ΑΔΕΔΥ κ.Χ.Σουλελές, εξέφρασε μάλλον προσωπικές απόψεις, έξω από αυτά που ειπώθηκαν στη συνάντηση ΕΜΔΥΔΑΣ και ΑΔΕΔΥ όπως τα μετέφερε ο συνάδελφος πρόεδρος κ.Κ.Σάσσαλος. Μίλησε για ανάγκη διαφορετικής μισθολογικής αμοιβής μεταξύ ΠΕ Μηχανικών πενταετούς φοίτησης και άλλων κατηγοριών ΠΕ τετραετούς φοίτησης, αλλά και για προβάδισμα ΠΕ Μηχανικών σε θέσεις προϊσταμένου. Για αυτά επισήμως η ΑΔΕΔΥ, ή είναι αρνητική ή δεν παίρνει θέση. Αυτό σημαίνει ότι θετικά και αρνητικά της ένταξης μας δεν είναι ακόμη ξεκάθαρα και δεν έχουν αναλυθεί πλήρως. Έτσι πιστεύω ότι, ακόμα δεν είμαστε έτοιμοι για απόφαση στο συγκεκριμένο θέμα, πράγμα που αποδεικνύεται και από τη μη λήψη απόφασης από τις περισσότερες Ενώσεις. Έτσι πιστεύω ότι πρέπει να γίνει ουσιαστική ζύμωση για να βγάλουμε την όποια σωστή απόφαση για τώρα.

          Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω την απαξίωση των μόνιμων επιτροπών. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η διαδικασία οργάνωσης των μόνιμων επιτροπών άργησε τόσο πολύ, ένα ολόκληρο χρόνο από την προηγούμενη εκλογική διαδικασία. Η δικαιολογία «είχαμε δουλειά και δεν προλάβαμε» που ακούστηκε στο Διοικητικό Απολογισμό δεν νομίζω να ικανοποιεί. Αν το Δ.Σ. θεωρεί ότι δεν έχουν αποτέλεσμα ας σταματήσουν. Ωστόσο, με καλή λειτουργία θα μπορούσαν να προσφέρουν σημαντικό έργο και είναι κρίμα να υποβαθμίζονται έτσι.

          Για το θέμα του master. Υπάρχει μια διάχυτη ευφορία για την αναγνώριση των πενταετών σπουδών ως επιπέδου master. Λένε ότι είναι καλό για μισθολογικούς και βαθμολογικούς λόγους. Είναι όμως έτσι; Ή μήπως είναι μια εξίσωση προς τα κάτω με σοβαρούς μελλοντικούς κινδύνους; Βαθμολογικά, εφόσον όλοι θα έχουμε master, όλοι θα πάρουμε και τα ίδια μόρια στην αξιολόγηση. Άρα δεν θα υπάρξει καμιά σχετική διαφορά μεταξύ μας. Βέβαια, αυτή ή αυτός που έχουν ήδη master, που κοπίασαν και έκαναν τουλάχιστον ένα παραπάνω χρόνο σπουδών, θα έχουν δύο μεταπτυχιακούς τίτλους. Όμως ο δεύτερος μεταπτυχιακός τίτλος βαθμολογείται μόνο με το 30% του πρώτου μεταπτυχιακού τίτλου, ο οποίος βαθμολογείται με 100 μόρια. Έτσι θα έχει σύνολο 130 μορίων από τους μεταπτυχιακούς τίτλους. Αυτός που δεν είχε πριν μεταπτυχιακό τίτλο θα πάρει 100 μόρια. Έτσι η διαφορά τους θα είναι πλέον 30 μόρια και όχι 100. Στην πραγματικότητα αυτό που τελικά γίνεται είναι η μείωση των μορίων των ήδη κατόχων μεταπτυχιακού τίτλου κατά 70 μονάδες. Όσο για την αμοιβή, αυτή είναι ελάχιστη. Πρόκειται για 40€ μικτά και μάλιστα ο ήδη κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου δε θα έχει καμιά μισθολογική διαφορά.

          Και δεν είναι μόνο η εξίσωση προς τα κάτω και η απαξίωση των μεταπτυχιακών σπουδών αλλά και οι κίνδυνοι από πιθανό ρήγμα μεταξύ 4^ου και 5^ου έτους σπουδών. Μπορεί να υπάρξουν κάποια τμήματα να δίνουν βεβαιώσεις ολοκλήρωσης του βασικού κύκλου σπουδών στο 4^ο έτος, μπορεί να υπάρξουν φοιτητές που να μη θέλουν μεταπτυχιακό τίτλο και να επιζητούν επαγγελματικά δικαιώματα με σπουδές τεσσάρων ετών και όλα αυτά τελικά να οδηγούν στην εξίσωση ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το θέμα λοιπόν δεν είναι τόσο απλό και σίγουρα όχι τόσο θετικό όσο αρχικά φαίνεται.

Θα ήθελα τέλος να αναφέρω ένα βασικό πρόβλημα, του οποίου η λύση δεν εξαρτάται μόνο από το κράτος αλλά και από εμάς τους ίδιους. Θίχθηκε ακροθιγώς από τους προσκεκλημένους ομιλητές. Και αυτό δεν είναι άλλο από τη διαφθορά. Η διαφθορά αποτελεί τη σημαντικότερη πληγή του σύγχρονου ελληνικού κράτους και ενίοτε την υποθάλπει με την πολυνομία, τη γραφειοκρατία, τη μη εφαρμογή των νόμων, την έλλειψη λογοδοσίας, το μη διαχωρισμό εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας. Η διαφθορά στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (που πάλι γυρνάει στο δημόσιο) ξεπέρασε τα 800εκ € μόνο για το 2008. 100 εκ € περισσότερα από το 2007! Και μετά από τα νοσοκομεία και τις εφορίες, χώροι μεγαλύτερης διαφθοράς είναι οι πολεοδομίες, τα υπουργεία και οι νομαρχίες.

Η διαφθορά προκαλεί σοβαρότατες στρεβλώσεις, αφορά τη διακίνηση τεράστιας ποσότητας μαύρου χρήματος σε ετήσια βάση, διαβρώνει την κοινωνική συνοχή, δεν επιτρέπει να αναπτυχθούν οι υγιείς δυνάμεις του τόπου, προδιαγράφει δυσμενείς προοπτικές εξέλιξης για τη μελλοντική πορεία του δημόσιου τομέα και τελικά καταλήγει εις βάρος όλων μας. Ποιες είναι οι δικές μας θέσεις κατά της διαφθοράς και της πρόληψης της; Ως πότε θα χτυπάμε στην πλάτη τον επίορκο συνάδελφο θεωρώντας χαφιεδισμό να πετάξουμε την τρίχα από το ζυμάρι; Ως πότε θα δίνουμε το δίδαγμα στους νέους συναδέλφους ότι, στο δημόσιο τίποτα δεν αλλάζει και για το καλό τους θα πρέπει να συμβιβαστούν με αυτή την ιδέα; Χρειάζεται διαφάνεια, ανασχεδιασμό και αυτοματοποίηση διαδικασιών και πάνω από όλα τη δική μας βούληση και αν πρέπει, να ματώσουμε για να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι.

Να ένα θέμα που πρέπει να σηκώσουμε ψηλά καθώς θα έχουμε τη στήριξη του συνόλου της κοινωνίας. Θα έχουμε την ευκαιρία να αποδείξουμε πως δεν είμαστε μια ξεκομμένη συντεχνιακή ομάδα αλλά ένα άρρηκτο κομμάτι της κοινωνίας. Τα οφέλη μας θα είναι πολλαπλά και για μας και για την ισχυροποίηση του δημόσιου τομέα και για το σύνολο της κοινωνίας.  Ελπίζω σε άμεσες πρωτοβουλίες για το συγκεκριμένο θέμα στο προσεχές διάστημα.

• Δημοσιεύθηκε η διορθωμένη η ΚΥΑ για τα “εκτός έδρας” των Διπλ. Μηχανικών (ΦΕΚ 1202 Β΄/19-6-2009). Αφορά τους Μηχανικούς ΠΕ και ΤΕ και στην ουσία αποσυμπλέκει τη μετακίνηση με τη φύση του έργου. Έτσι στην αρχική διατύπωση αναφερόταν μόνο ως λόγος μετακίνησης η επίβλεψη δημόσιων έργων, ενώ στη διόρθωση της αναφέρονται όλοι οι “υπηρεσιακοί λόγοι”. Η εξέλιξη αυτή μας βγάζει από πολλούς μπελάδες σχετικά με την ερμηνεία της ΚΥΑ από τα εντελλόμενα αν και ακόμα υπάρχουν μερικές αντιδράσεις από παρέδρους που θέλουν επεξηγήσεις, αλλά ελπίζουμε ότι σύντομα θα εξομαλυνθεί η κατάσταση. Την ανάγκη της διόρθωσης της ΚΥΑ είχε επισημανθεί και εδώ με αφορμή την εκτός έδρας αποζημίωση για επιμόρφωση.  
• Ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ καθ.Ξανθόπουλος δήλωσε ότι σχετικά με τις ΣΔΙΤ έχει παραγίνει το κακό και δε θα εγκριθεί άλλο έργο με τέτοια μορφή υλοποίησης. Συγκεκριμένα είπε “Αρκετά πακέτα έχουν δοθεί στους ιδιώτες με τις ΣΔΙΤ. Δε θα εγκριθεί άλλο”. Συμφώνησε να γίνεται παρακράτηση προς το 6 τοις χιλίοις και από τα έργα των ΣΔΙΤ στο μέλλον. Βέβαια είναι δώρον άδωρον από τη στιγμή που δεν θα υπάρχουν νέες εγκρίσεις, σύμφωνα με τα λεγόμενα του υπουργού. Αίσθηση προκάλεσε η έκταση που έδωσε στο λόγο του σχετικά με την ανάγκη και υποχρέωση προστασίας των υπαλλήλων μηχανικών από την επόμενη κυβέρνηση, δείχνοντας ότι προεξοφλεί την εκλογική ήττα της Ν.Δ.
• Ο πρόεδρος του ΤΕΕ κ.Αλαβάνος αναφέρθηκε στην επικείμενη απόφαση συμμετοχής στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής με το ποσό των 100 εκ. €. Γενικότερα υπάρχει μια τάση απεμπλοκής από την Τράπεζα λόγω των μηδαμινών κερδών του Ταμείου (πρώην ΤΣΜΕΔΕ). Και πράγματι ο μηχανικός, μέχρι σήμερα, δεν απολαμβάνει κανένα πλεονέκτημα από τη συμμετοχή του Ταμείου στην Τράπεζα. Γιατί να δεσμεύσουμε ακόμα περισσότερα χρήματα;
• Ο  Οργανωτικός Γραμματέας της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ κ.Χ.Σουλελές εξέφρασε την ελπίδα να είναι τελευταία φορά που γίνεται συνέδριο της ΕΜΔΥΔΑΣ πέρα από τους κόλπους της ΑΔΕΔΥ. Υποστήριξε ταυτόχρονα ότι πρέπει να υπάρχει διαφορετικό μισθολόγιο για τους μηχανικούς από τους υπόλοιπους ΠΕ καθώς και προβάδισμα στην κατάληψη θέσεων προϊσταμένων σε σχέση με τους μηχανικούς ΤΕ. Ωστόσο η επίσημη ενημέρωση από τον πρόεδρο της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ   συνάδελφο Σάσσαλο ήταν εντελώς διαφορετική. Επομένως μάλλον ο εκπρόσωπος της ΑΔΕΔΥ εξέφραζε προσωπικές απόψεις παρά τις επίσημες της ΑΔΕΔΥ.
• Υπάρχουν εξελίξεις στο θέμα του master μετά και την πρωτοβουλία του πρύτανη του ΕΜΠ, όπου καθορίζεται το αντίστοιχο επίπεδο σπουδών επιπέδου master. Προωθείται διάταξη αναγνώρισης του 5ου έτους σπουδών ως master. Αυτό δεν είναι προς όφελος μας, καθώς από άποψη βαθμολογική δεν θα έχουμε μεταξύ μας καμιά διαφορά αφού όλοι θα παίρνουμε τα ίδια μόρια. Από μισθολογική πλευρά η ύπαρξη μεταπτυχιακού τίτλου αμείβεται με 40€  μικτά! Συν τοις άλλοις όποιος έχει ήδη μεταπτυχιακό τίτλο είναι χαμένος γιατί βαθμολογικά ο δεύτερος μεταπτυχιακός τίτλος παίρνει το 30% της βαθμολογίας του πρώτου έτσι στην πραγματικότητα έχει μειωθεί η απόσταση από κάποιον που δεν έχει μεταπτυχιακό τίτλο. Από μισθολογική πλευρά δε θα πάρει κάτι παραπάνω. Και εκτός τους κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων που είναι χαμένοι από αυτή τη ρύθμιση υπάρχουν εξελίξεις που θα επηρεάσουν όλους. Στην πρόσφατη σύνοδο των προέδρων και αντιπροέδρων των ΤΕΙ ο υπουργός έδωσε το στίγμα. Εξίσωση των χρόνων σπουδών ΑΕΙ ΤΕΙ.   Η αναγνώριση του 5ου έτους σπουδών ως μεταπτυχιακός τίτλος οδηγεί νομοτελειακά σε εξίσωση του χρόνου σπουδών με τα ΤΕΙ. Έτσι θα χαθεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα μας για διαφοροποίηση από τα ΤΕΙ.

Γιατί να ενταχθούμε στην ΑΔΕΔΥ

1. Διακριτός ρόλος των δευτεροβάθμιων ομοσπονδιών με οργανωτική αυτοτέλεια, αυτοδυναμία και κλαδική διαπραγμάτευση.
2. Υπάρχει συμφωνία σε θέσεις όπως Ασφαλιστικό, Μονιμότητα, Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, ΣΔΙΤ, εργασιακές σχέσεις, κοινωνικές παροχές κ.α.
3. Συμμετοχή σε κινητοποιήσεις της ΑΔΕΔΥ (όχι δεσμευτικά) και υποστήριξη της ΑΔΕΔΥ σε κινητοποιήσεις της ΕΜΔΥΔΑΣ.
4. Συμμετοχή στο Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ και σε όλες τις επιτροπές που υπάρχει εκπρόσωπος της (π.χ. Οικονομική Κοινωνική Επιτροπή κ.α.)
5. Η ΑΔΕΔΥ είναι προνομιακός συνομιλητής κάθε κυβέρνησης.

Γιατί να μην ενταχθούμε στην ΑΔΕΔΥ

1. Διαφορετικές θέσεις για Μισθολόγιο, Βαθμολόγιο, Διυπουργικό κλάδο.
2. Δεν εκφράζει θέση σχετικά με το προβάδισμα των ΠΕ σε σχέση με τους ΤΕ στην πλήρωση θέσεων προϊσταμένων όπως και για τα επαγγελματικά δικαιώματα αποφοίτων ΑΕΙ και ΤΕΙ.
3. Θέση ΑΔΕΔΥ για νέο μισθολόγιο οποίου είναι 1.350 € μισθός νεοεισερχόμενου υπαλλήλου ΥΕ κατηγορίας, εξωτερική σχέση ( ΥΕ : ΠΕ ) 1:3 και εσωτερική σχέση σε κάθε κατηγορία 1:2.
4. Το κόστος ένταξης είναι περίπου 35.000,00€ ετήσια εισφορά.

Στα παραπάνω σημεία μπορεί κάποιος να προσθέσει ή να αφαιρέσει λόγους για την ένταξη μας ή μη στην ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο, επαναλαμβάνω δεν έχει γίνει καμιά ουσιαστική ενημέρωση από τη μεριά του Δ.Σ. της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ ούτε από τη μεριά της ΑΔΕΔΥ. Έτσι τα μέλη των ενώσεων μας οδηγήθηκαν στις περισσότερες των περιπτώσεων σε καθαρά ανακλαστικές αποφάσεις. Σίγουρα το θέμα της ένταξης μας στην ΑΔΕΔΥ δεν είναι ώριμο. Και αυτό όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί δεν έχει τεθεί με τη δέουσα σοβαρότητα.    

Στην ομιλία του  ο κύριος Παπανδρέου αναφέρει:

“Θέλω να τονίσω ότι, στο μικρό χρονικό διάστημα που πέρασα από το Υπουργείο Παιδείας, κατάφερα να φέρω όλους τους Πρυτάνεις, μαζί με όλους τους Προέδρους των ΤΕΙ, σε κοινή σύσκεψη, για να αντιμετωπίσουμε το μεγάλο ζήτημα της μη απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων σε πάρα πολλές απ’ τις ειδικότητες που παίρνετε εσείς απ’ τα ΤΕΙ. Και ξέρουμε πολύ καλά τη σφοδρή αντίδραση που υπάρχει από κάποιες συντεχνίες στο Τεχνικό Επιμελητήριο“.

Τα σχόλια δικά σας.

http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/2096332d-752d-41aa-9495-fdaa37c5b391